home
 Home

Demonstratietweekamp

Vragen & antwoorden

De match Luteijn-Donner




De match Luteijn-Donner


Voorwoord

Hoe Donner zijn entree maakte

Hoe ik Donner terechtwees

Jong geleerd, oud gedaan

Hoe ik van Donner won

Hoe ik weer van Donner won

Hoe Donner mij toch nog versloeg

Veel geschreeuw, weinig wol

Hoe Donner toesloeg

Hoe Donner hapte

Hoe Donner vreemd ging I

Hoe Donner fout zat
(en ik tot loper promoveerde)


De aanslag

Het probleem van Donner

Hoe Donner de schoonheidsprijs verspeelde

Hoe Donner zichzelf verloochende

Haastige spoed...

Hoe Donner vreemd ging II

Wie een kuil graaft voor een ander

Al te goed is buurmans gek

Beter een half ei dan een lege dop

Hoe Donner naar mij opzag I

Hoe Donner naar mij opzag II

De een zijn dood...

Hoe het muisje nog een staartje kreeg





VOORWOORD

Het is een jaar of wat geleden, al haast verzonken in de tijd, dat in ons land een wijd en zijd vermaarde tweekamp is gestreden, waarin de medemens'lijkheid volstrekt met voeten werd getreden. Wij maakten als getuigen mede waartoe de sportverdwazing leidt. En hierin vindt U ook de reden dat wij - een drukke baan ten spijt - aan het herhaald verzoek voldeden nog ééns, tot algemeen profijt, uitputtend aandacht te besteden aan deze schaaktitanenstrijd.

De combattanten zijn bekend: wie hield niet van de fijnbesnaarde regententelg die eenvoud paarde aan een gecompliceerd talent? Hij was (zoals hij zelf verklaarde) grootmoedig, door en door decent en geen boosaardigheid gewend; hij was te goed voor deze aarde. En zeker voor zo'n ruigbebaarde en onbehouwen opponent, die zonder oog voor eeuw'ge waarden en levend slechts bij het moment, zijn tegenstander niets bespaarde tot aan het onverkwik'lijk end.

Wij maken onbevooroordeeld en pijnlijk nauwgezet gewag van wat er zich van dag tot dag bij deze match heeft afgespeeld. Al mijden wij effectbejag (gelijk de goede smaak beveelt), toch wordt de waarheid niet verheeld die zelden in het midden lag. Wij hopen dat Uw wereldbeeld zich van de niet geringe slag die het door ons krijgt toebedeeld uiteindelijk herstellen mag. En U moet ook bedenken: ach, het is maar poëzie. Dat scheelt.

U moet zich echter niet vergissen: wij zijn poëten van het soort dat zich aan niets en niemand stoort en niet gelooft in compromissen. Wij gaan er dus niet mee akkoord Jan-Hein van de gebeurtenissen een sprookje op te laten dissen dat geenszins met de feiten spoort. Wij geven slechts Luteijn het woord (vanaf het eerste kissebissen tot aan de gruwelijke moord). En U moet dan maar zelf beslissen aan wie de zegepalm behoort.

Jean Pierre Rawie & Driek van Wissen


volgende »






Over de auteurs

Links

Contact